ز بارگاه خداوند تاج و زینت و فر

به مهر گفت که چون نیستت به کام جهان

در این هوس منشین روزگار خویش مبر

به یک قصیده غرا بخواه دستوری

به شرم گفتم طبعم نمی دهد یاری

ز گفته تو اگر مدحتی بود در خور

به نام دولت مودود شاه بن زنگی