گیتی ز فضله دل ودست تو ساختست

با خشک ریش جور فلک هیچ خشک و تر

در روزگار عدل تو با جبر خاصیت

بیجاده از تعرض کاهست بر حذر

در آب ساده گوهر و در خاک تیره زر

وز مابقی خوان تو ترتیب کرده اند

بر خوان دهر هرچه فلک راست ماحضر