وز مابقی خوان تو ترتیب کرده اند

بیجاده از تعرض کاهست بر حذر

گیتی ز فضله دل ودست تو ساختست

در آب ساده گوهر و در خاک تیره زر

بر خوان دهر هرچه فلک راست ماحضر

قدر تو کسوتیست که خیاط فطرتش

بردوختست از ابره افلاک آستر