درم افشان دمد از شاخ برون دست چنار

هرکجا منع تو بگشاد در چون و چرا

بر در خانه تقدیر توان زد مسمار

گر صبا از کف دست تو وزد همچو بهار

جز فلک با کف پای تو نسودست رکاب

جز عنان در کف دست تو نکردست قرار

خواستم گفت که خورشید به رایت ماند