گفتم که حالم از غم تو بس تباه بود

واوردمش چو تنگ شکر تنگ در کنار

گفت از کجات پرسم و خود کی رسیده ای

چونی بماندگی و چگونست حال و کار

لیکن کنون ز شادی روی تو چون نگار

تا همچون چنگ تو به کنارم نیامدی

بودم چو زیر چنگ تو با ناله های زار