بنشست و ماجرای فراق از نخست روز

لیکن کنون ز شادی روی تو چون نگار

تا همچون چنگ تو به کنارم نیامدی

بودم چو زیر چنگ تو با ناله های زار

آغاز کرد و قصه آن گوی و اشکبار

می گفت و می گریست که آخر چو درگذشت

بی تو ز حد طاقت من بار انتظار