منت خدای را که به هم باز یک نفس

آغاز کرد و قصه آن گوی و اشکبار

می گفت و می گریست که آخر چو درگذشت

بی تو ز حد طاقت من بار انتظار

دیدار بود بار دگرمان در این دیار

القصه از سخن به سخن شد چو یک زمان

گفتیم از این حدیث و گرفتیم اعتبار