پیشتر رفتم و با خواجه به یکبار به شرح

بر نهالی به زر بر طرف صفه بار

گفت ای انوری آخر چه فتادست ترا

که فرو رفته ای و غمزده چون بوتیمار

قصه عشق کنیزک همه کردم تکرار

خوش بخندید و مرا گفت سیه کار کسی

گفتم از خواجه سیه به نبود رنگ نگار