دست دلدار گرفتم شدم آنگه بیدار

هم در آن لحظه بفرمود یکی را که برو

بخر این بدره بیار و به ثناگوی سپار

رفت و بخرید و بیاورد و به من بنده سپرد

نه ولی نعمت من بود و نه معشوقه من

راست من با تن خود خفته چو با سگ شنغار

وز همه نادره تر آنکه عطا خواست عطا