گه بذله ای از آن که عنانش فرو گذار

راضی نشد بدان که پیاده شوم ازو

از فرط ضعف خواست که بر من شود سوار

گه طعنه ای ازین که رکابش دراز کن

من واله و خجل به تحیر فرو شده

چشمی سوی یمینم و گوشی سوی یسار

تا طعنه که میدهدم باز طیرگی