گفتم که خیر هست، مرا گفت بازدار

تا طعنه که میدهدم باز طیرگی

تا بذله که می کندم باز شرمسار

شاگردکی که داشتم از پی همی دوید

تو گرم کرده اسب به نظاره گاه عید

عید تو در وثاق نشسته در انتظار

عیدی چگونه عیدی چون تنگها شکر