بکوشم که گرد ترا نسپرم

بدو گفت گشتاسپ کای شهریار

ابی تو مبیناد کس روزگار

چو مهتر کنی من ترا کهترم

همه نیک بادا سرانجام تو

مبادا که باشیم بی نام تو

که گیتی نماند همی بر کسی