همه نیک بادا سرانجام تو

ابی تو مبیناد کس روزگار

چو مهتر کنی من ترا کهترم

بکوشم که گرد ترا نسپرم

مبادا که باشیم بی نام تو

که گیتی نماند همی بر کسی

چو ماند به تن رنج ماند بسی