چو ماند به تن رنج ماند بسی

همه نیک بادا سرانجام تو

مبادا که باشیم بی نام تو

که گیتی نماند همی بر کسی

چنین است گیهان ناپایدار

برو تخم بد تا توانی مکار

همی خواهم از دادگر یک خدای