چنین است گیهان ناپایدار

مبادا که باشیم بی نام تو

که گیتی نماند همی بر کسی

چو ماند به تن رنج ماند بسی

برو تخم بد تا توانی مکار

همی خواهم از دادگر یک خدای

که چندان بمانم به گیتی به جای