بی آبروی دست تو هرکس که آب یافت

وانگه به دست باد کند بر جهان نثار

این خود فسانه ایست همینست و بیش نه

کز خجلت کف تو عرق می کند بحار

از دست چرخ بود چنان کاتش از خیار

ای آفتاب عاطفت ای آسمان محل

وی هم ز آفتاب و هم از آسمانت عار