از دست چرخ بود چنان کاتش از خیار

این خود فسانه ایست همینست و بیش نه

کز خجلت کف تو عرق می کند بحار

بی آبروی دست تو هرکس که آب یافت

ای آفتاب عاطفت ای آسمان محل

وی هم ز آفتاب و هم از آسمانت عار

از گفتهای بنده سه بیت از قصیده ای