خود هرزه کار نبود سلطان روزگار

چون در تو دید آنچه که هرگز ندیده بود

زان صد یکی ز جمله انسان روزگار

کردت به خود گرامی و آن خود همی سزید

تیریز کرد دست حوادث ز آستینت

چون دامن تو دید و گریبان روزگار

از پشت دست پاره به دندان بکند چرخ