که کژی ماتم آرد راستی سور

وگر با من به کرد من کنی کار

به طبعت بنده ام وز جانت مامور

بیا تا کج نشینم راست گویم

مرا الحق ز شوق خدمت تو

دل غمناک بود و جان رنجور

یکی زین کارگیران گفت می دان