رنگ رخسار ضمیرت را ثنا گفت آفتاب

ساکنان عالم کون و فساد از وی نفیر

شکل در گاه رفیعت را دعا کرد آسمان

شکل او شد افضل الاشکال و هو المستدیر

لون او شد احسن الالوان و هو المستنیر

صاحبا من بنده را آن دست باشد در سخن

ای به تو دست وزارت چون سپهر از مه منیر