ای به تو دست وزارت چون سپهر از مه منیر

رنگ رخسار ضمیرت را ثنا گفت آفتاب

لون او شد احسن الالوان و هو المستنیر

صاحبا من بنده را آن دست باشد در سخن

کز تواتر در ثنای تو نیاساید دمی

خاطر من از تفکر خامه من از صریر

اینک زحمت کم کنم نوعی ز تشویر است از آنک