به جان تو که درین جان برآیدم ز زحیر

ولیکن ارچه چنین بود داعی شوقم

همی گریست به خون جگر چو ابر مطیر

که این شرف اگر این بار از تو فوت شود

اگرچه هست بضاعت بضاعت مزجاه

به بی نیازی خود منگر این ز من بپذیر

خلاف نیست که دارم شعار خدمت تو