دست با عهد تو کردست قضا در گردن

چه که در پنجه شیر و چه که در مخلب باز

داعی شر که همی نعره به عیوق کشد

پس از این زهره ندارد که برادر اواز

گردن از مرتبه چندان که بخواهی به فراز

ای شده دست ممالک ز ایادی تو پر

وی شده چشم معالی به بزرگی تو باز