گردن از مرتبه چندان که بخواهی به فراز

داعی شر که همی نعره به عیوق کشد

پس از این زهره ندارد که برادر اواز

دست با عهد تو کردست قضا در گردن

ای شده دست ممالک ز ایادی تو پر

وی شده چشم معالی به بزرگی تو باز

دامن جاه ترا جیب فلک برده سجود