ببرد باس تو از روی اجل گونه و رنگ

وی شده چشم معالی به بزرگی تو باز

دامن جاه ترا جیب فلک برده سجود

قبله حکم ترا حاکم قضا برده نماز

بدرد وهم تو بر کتم عدم پرده راز

سد حزم تو اگر گرد زمانه بکشند

مرگ سرگشته و حیران جهان گردد باز