ز تیر ناوک زهر آب داده خسته حدق

سر خوارج خواهم شکافته چو انار

دل روافض خواهم کفیده چون جوزق

ز زخم خنجر صمصام فعل آینه گون

مهیمنا چو به توحید تو گشادم لب

شداز هدایت فضل تو گفته ام مغلق

سواد نظم مرا گر بود ز آب گذر