شداز هدایت فضل تو گفته ام مغلق

ز زخم خنجر صمصام فعل آینه گون

ز تیر ناوک زهر آب داده خسته حدق

مهیمنا چو به توحید تو گشادم لب

سواد نظم مرا گر بود ز آب گذر

کنند فخر رشیدی و صابر و عمعق

اگرچه عادت دق نیست انوری را لیک