کنند فخر رشیدی و صابر و عمعق

مهیمنا چو به توحید تو گشادم لب

شداز هدایت فضل تو گفته ام مغلق

سواد نظم مرا گر بود ز آب گذر

اگرچه عادت دق نیست انوری را لیک

به درگه تو کند یارب ار نشاید دق

چو در مدیح امیر و وزیر عمر گذشت