گفتا زهی دوام که دارد مدار ملک

بر شیر مرغزار فلک تب کمین کند

گر بگذرد به عهد تو در مرغزار ملک

ایام امتداد نفاذ ترا بدید

تقدیر گرد باره حزم تو طوف کرد

گفتا زهی اساس که دارد حصار ملک

از سایه وقوف تو بیرون نیافتند