از سایه وقوف تو بیرون نیافتند

گفتا زهی دوام که دارد مدار ملک

تقدیر گرد باره حزم تو طوف کرد

گفتا زهی اساس که دارد حصار ملک

گرچه زنور و سایه برون شد گذار ملک

دایم چو خلق ساعت از امداد سعی تو

نونو همی فزاید خویش و تبار ملک