گشتی به نیکویی مثل اندر جهان حسن

وی یازدم سرشته به مهر تو در ازل

ای بی بدل چو جان بدلی نیست بر توام

بر بی بدل چه گونه گزیند کسی بدل

تا من به عاشقی شدم اندر جهان مثل

ترسم که روز وصل تو نادیده ناگهان

سر برزند ز مشرق عمرم شب اجل