تا من به عاشقی شدم اندر جهان مثل

ای بی بدل چو جان بدلی نیست بر توام

بر بی بدل چه گونه گزیند کسی بدل

گشتی به نیکویی مثل اندر جهان حسن

ترسم که روز وصل تو نادیده ناگهان

سر برزند ز مشرق عمرم شب اجل

دردا و حسرتا و دریغا که روز و شب