ور چنانست که خشنودی تو در آن هست

دور باشی ز تهور که ندارند به فال

بنده را نیست غم جان و جوانی و جهان

غم آنست که بیهوده درافتی به وبال

کاندرین روز دو عمرم که مبیناد زوال

کار را باش که کردم ز دل و سینه پاک

خون خود گرچه ندارد خطری بر تو حلال