کاندرین روز دو عمرم که مبیناد زوال

بنده را نیست غم جان و جوانی و جهان

غم آنست که بیهوده درافتی به وبال

ور چنانست که خشنودی تو در آن هست

کار را باش که کردم ز دل و سینه پاک

خون خود گرچه ندارد خطری بر تو حلال

وعده ای می ننهم هین من و قتال و کنب