در هیچ مجلسی نزدم جز به شکر تو دم

من بنده از مکارم اخلاق تو که هرگز

در چشم روزگار مبادی بجز مکرم

زانگه که خاک درگه عالیت بوسه دادم

عزمی بکرده ام که ز دل بنده تو باشم

عزمی چگونه عزمی عزمی چنان مصمم

کز بندگیت کم نکنم تا که کم نگردم