کز بندگیت کم نکنم تا که کم نگردم

در هیچ مجلسی نزدم جز به شکر تو دم

عزمی بکرده ام که ز دل بنده تو باشم

عزمی چگونه عزمی عزمی چنان مصمم

آخر وفای بندگی چون تویی از این دم

زین پس مباد چشمم بی طلعت تو روشن

زین پس مباد عیشم بی خدمت تو خرم