همواره تا که دارد مشاطگی نیسان

آخر وفای بندگی چون تویی از این دم

زین پس مباد چشمم بی طلعت تو روشن

زین پس مباد عیشم بی خدمت تو خرم

رخسار لاله رنگین زلف بنفشه پر خم

با آفتاب و سایه روان باد امر و نهیت

تا آفتاب و سایه موافق نگشت با هم