رخسار لاله رنگین زلف بنفشه پر خم

زین پس مباد چشمم بی طلعت تو روشن

زین پس مباد عیشم بی خدمت تو خرم

همواره تا که دارد مشاطگی نیسان

با آفتاب و سایه روان باد امر و نهیت

تا آفتاب و سایه موافق نگشت با هم

یا چون بنفشه باد زبان از قفا کشیده