تیغ باس تو تا کشیده شدست

آسمان باری از کجا و کدام

ای ز پاس تو تیره آب ستم

وز شکوه تو نان حادثه خام

حادثه خنجرست و حبس نیام

چون جلای خدای جای تو خاص

چون عطای خدای جود تو عام