حادثه خنجرست و حبس نیام

ای ز پاس تو تیره آب ستم

وز شکوه تو نان حادثه خام

تیغ باس تو تا کشیده شدست

چون جلای خدای جای تو خاص

چون عطای خدای جود تو عام

اصطناعت چو آب جان پرور