گفت باری آز را کو نیست امکان فطام

سبز خنگ آسمان در زیر زرین قدر تست

زان ز ماهش نعل کردستند و از پروین ستام

دایه جود ترا گفتم کرا خواهی رضیع

ابر را گفتم چه گویی در محیط دست او

گفت هان درمی کشی یا نه زبانت را به کام

گفتمش چون گفت هرگز دیده ای ای ساده دل