ملک را رای تو گر افزون کند نشگفت ازآنک

من همی بینم که زاید توامان جاهت مدام

سکه را لب گشته از شادی نامش خنده ناک

خطبه را رخ گشته از تاثیر ذکرش لعل فام

صید کم ناید چو مستظهر بود از دانه دام

عالمی معمور خواهد شد ز عدل تو چنانک

عون تو بیرون نهد رخت خرابی از مدام