زانکه بر من همچو روزی دایم و بی سابقه است

هیچ شب حامل نشد الا به صبحی همچو شام

گرچه انعام تو عام آمد ادای شکر آن

خاصه اندر ذمت من بنده دارد حکم وام

خرد باشد این چنین انعام وانگه بر دوام

گرچه سوسن ده زبان گردم چو بلبل صد لغت

هم نیارم کرد تا باشم به شکر آن قیام