گشتم غلام همت خویش از برای آنک

بادی گرفت در سر یعنی که من زرم

اوتاد هفت کشور اگر کان زر شوند

همت در آن نبندم و جز خاک نشمرم

با روشنان چرخ به همت برابرم

چرخ ار نمود بر چمن باغ روزگار

بی بار چون چنارم و بی بر چو عرعرم