کز دوری بساط تو خون بود در تنم

با برکه تو رای نباشد به کوثرم

با روضه تو یاد نیاید ز گلشنم

دور از سعادت تو درین روزها دلم

با جان دلشکسته که در عهد من مباد

گر عهد خدمت تو همه عمرم بشکنم

می گفت بی بساط همایون چگونه ای