گر عهد خدمت تو همه عمرم بشکنم

دور از سعادت تو درین روزها دلم

کز دوری بساط تو خون بود در تنم

با جان دلشکسته که در عهد من مباد

می گفت بی بساط همایون چگونه ای

گفتا چنان که دانی جانی همی کنم

لیکن ز هجر خدمت میمون صاحبست