لیکن ز هجر خدمت میمون صاحبست

گر عهد خدمت تو همه عمرم بشکنم

می گفت بی بساط همایون چگونه ای

گفتا چنان که دانی جانی همی کنم

نی از فراق بارگهش اشک و شیونم

آن دوستکام خواجه دنیا کز اعتقاد

بی بندگیش دشمن خویش و چه دشمنم