جان ز غم مظلم است و تن مظلوم

به خدایی که قایمست به ذات

نه چو ما بلکه قایمی قیوم

که مرا در فراق خدمت تو

باز مرحوم روزگار شدم

تا که از خدمتت شدم محروم

هرکه محروم شد ز خدمت تو