زان همه کارها یکی منظوم

ظلم کردم ز جهل بر تن خویش

پدرم هم جهول بود و ظلوم

ای دریغا که جز سخن بنماند

هین که معلومم از جهان جانیست

وان چو معلوم صوفیان شده شوم

باز خر زین غمم چه می گویم