بشکند پنجه چنار از سیم

هرچه معلوم تو فرود تواند

کیست برتر ز تو خدای علیم

ابر را گر کف تو مایه دهد

معده آز را به وقت سال

نعمتت امتلا دهد ز نعیم

جان بدخواه تو به روز اجل